wtorek, 2 września 2014

Rzym - dzień trzeci - Bazylika Matki Bożej Ołtarza Niebiańskiego

Z okolic bazyliki Santa Maria in Cosmedin wróciliśmy znów bliżej centrum. Zdaję sobie sprawę, że mój plan momentami może wydawać się dość chaotyczny, ale to wszystko przez godziny otwarcia rzymskich kościołów. Nie ma w nich żadnej reguły i niekiedy musieliśmy się mocno nagimnastykować, aby zobaczyć wszystko, co chcieliśmy. Właśnie. Kościoły. Przed nami kolejny z nich, obiecuję, że to już ostatni trzeciego dnia. Wznosząca się na Kapitolu bazylika Santa Maria in Aracoeli (czyli Matki Bożej Ołtarza Niebiańskiego czy też Matki Bożej na Ołtarzu Niebios) została zbudowana w połowie XIV wieku, po ustaniu śmiercionośnej zarazy.

Za bardzo prostą, wręcz surową, ceglaną fasadą kryje się jasne wnętrze. Za największy skarb w kościele uważane są freski Pinturicchia, przedstawiające życie św. Bernarda. Niestety wewnątrz nie wolno robić zdjęć, więc ich nie uwieczniłam. W jednym z przewodników wyczytałam, że kościół przez długi czas był domem dla cudownej rzeźby zwanej Bambino. Figurka Dzieciątka Jezus, wykonana z drewna oliwki z Ogrodu Getsemani, miała podobno moc uzdrawiania, a powóz którym była wysyłana na pomoc ciężko chorym miał pierwszeństwo na rzymskich ulicach (jak dziś karetki). Niestety w 1991 roku figurka została ukradziona i dziś w kościele znajduje się tylko jej kopia.

Sprzed bazyliki można przedostać się na jeden z tarasów pomnika Wiktora Emanuela II (Vittoriano), skąd roztacza się fantastyczna panorama Rzymu, oraz na Piazza del Campidoglio, gdzie udamy się za chwilę.

Godziny otwarcia: 9:00-12:30 i 15:00-18:30
Koszt:  bezpłatnie
Adres: Scala dell'Arce Capitolina, 14
Strona internetowa: klik

Bazylika Santa Maria in Aracoeli

Widok z tarasu Vittoriano.



poniedziałek, 1 września 2014

Rzym - dzień trzeci - Bazylika Santa Maria in Cosmedin (Usta Prawdy)

Ach! Być jak śliczna Audrey Hepburn w Rzymskich Wakacjach... To raczej niemożliwe, przynajmniej w moim przypadku, ale chociaż, tak jak i ona, mogłam włożyć dłoń do słynnych Ust Prawdy (wł. Bocca della Verità). Okazało się, że nie jest to tak proste zadanie, jak mogłoby się wydawać, bo przed tą antyczną pokrywą cysterny, kłębił się tłum turystów o podobnie niecnych zamiarach. Musi być to stały problem, jako że porządku pilnował strażnik, który dawał każdemu zainteresowanemu czas na zrobienie nie więcej niż jednego zdjęcia. To dobry pomysł, gdyż biorąc pod uwagę, że większość kolejki stanowiła młodzież w wieku gimnazjalnym, moglibyśmy stać tam naprawdę długo.

Dość już o Ustach Prawdy, które w chwili obecnej są bardziej elementem popkultury, niż sztuki (choć nic w tym złego, moim zdaniem). Teraz pora wejść do bazyliki, w portyku której się znajdują, czyli Santa Maria in Cosmedin.

Najbardziej charakterystycznym elementem kościoła jest widoczna z daleka, wysoka, 7-piętrowa, dzwonnica w stylu romańskim. Mimo, że pochodzi z XII wieku, to wydaje się całkiem młoda w porównaniu z wbudowanymi w mury kościoła 800 lat starszymi kolumnami. To kolejny dowód (po Crypta Balbi i bazylice św. Klemensa) na to, jak bardzo nawarstwiony jest Rzym. Wprawne oko zauważy też, że w tym miejscu przenikają się nie tylko epoki, ale również kościół zachodni ze wschodnim. Na dowód, po wejściu do świątyni, spójrzcie wprzód - marmurowy ikonostas (a więc element charakterystyczny dla cerkwi) oddziela ogólnodostępną część kościoła, od części dostępnej tylko do kapłanów.

Ciekawostka. Po drugiej stronie ulicy znajduje się najstarsza marmurowa budowla w Rzymie - świątynia Herkulesa Zwycięzcy (znana także, choć mylnie, jako świątynia Westy).

Z Bazyliki Matki Boskiej Anielskiej do Bazyliki Santa Maria in Cosmedin dostaliśmy się metrem, linią B (stacja Termini do stacji Circo Massimo).

Godziny otwarcia: 9:30-18:00
Koszt:  bezpłatnie
Adres: Piazza della Bocca della Verità, 18
Strona internetowa: klik

Dzień III: Bazylika św. Pawła za murami - Bazylika Matki Boskiej Większej - Palazzo Massimo alle Terme - Bazylika Matki Bożej Anielskiej - Bazylika Santa Maria in Cosmedin (Usta Prawdy) - Bazylika Matki Bożej Ołtarza Niebiańskiego - Kapitol i schody La Cordonata - Muzea Kapitolińskie - Zamek świętego Anioła

Turystyczne "must do"- zdjęcie z Ustami Prawdy

Circus Maximus - największy i najstarszy stadion starożytnego Rzymu. Celowo wybraliśmy trochę dłuższą drogę, aby przejść koło niego.

Wnętrze średniowiecznej bazyliki Santa Maria in Cosmedin.

Świątynia Herkulesa Zwycięzcy.


sobota, 23 sierpnia 2014

Rzym - dzień trzeci - Bazylika Matki Bożej Anielskiej

Na wstępie pisałam, że podoba mi się wszędzie, gdzie jeżdżę i próżno będzie szukać narzekań. Tak jest rzeczywiście, ale faktem jest też, że jedne zabytki podobają się mi bardziej, a inne mniej (pewnie jak każdemu z nas). Te, które podobają się mniej, automatycznie zapadają słabiej w pamięć (chyba, że spowodowały jakieś traumatyczne wspomnienia, wtedy pamięć jakoś się wyostrza). Jeśli chodzi o Rzym, to takim miejscem, które zapamiętałam bardzo słabo okazała się dla Bazylika Matki Bożej Anielskiej.

Bazylika Matki Bożej Anielskiej i Męczenników (wł. Santa Maria degli Angeli e dei Martiri) znajduje się niedaleko Palazzo Massimo alle Terme oraz dworca Termini, przy Piazza della Repubblika. Powstała w XVI wieku na zlecenie papieża Piusa IV, według projektu Michała Anioła, na ruinach dawnych term Dioklecjana. Wielki Buonarotti uszanował pracę poprzedników i zachował tak dużo starożytnych elementów, jak było to możliwe. Pomijając przebudowę z XVIII wieku, kiedy nawa główna stała się transeptem (a kościół moim zdaniem stracił na proporcjonalności), świątynia wygląda podobno niemal identycznie jak zaraz po wybudowaniu.

Co ciekawe, bazylika nie ma klasycznej fasady, a wchodzi się do niej przez swego rodzaju ceglaną niszę. Poszukujący polskich akcentów w Rzymie, będą w tym miejscu usatysfakcjonowani, gdyż drzwi, które prowadzą do środka, są autorstwa Igora Mitoraja (2006 rok). Wnętrze kościoła jest dość mroczne, nie ma tu takich dzieł sztuki jak w innych rzymskich kościołach. Trzeba jednak zadrzeć głowę do góry, bo z kolei w mało którym innym kościele znajdziemy sklepienie, które ma prawie 2000 lat, a i nieczęsto spotyka się szklane kopuły. Gdy rozboli kark, można spojrzeć też w dół, bo w kościele znajduje się meridiana - linia południkowa, której wyznaczenie zlecił papież-pasjonat astronomii Klemens XI.

Warto wiedzieć, że w Bazylice Matki Bożej Anielskiej i Męczenników odbywają się włoskie uroczystości państwowe.

Godziny otwarcia: 07:30-19:00
Koszt:  bezpłatnie
Adres: wejście od Piazza dell Repubblica
Strona internetowa: klik

Dzień III: Bazylika św. Pawła za murami - Bazylika Matki Boskiej Większej - Palazzo Massimo alle Terme - Bazylika Matki Bożej Anielskiej - Bazylika Santa Maria in Cosmedin (Usta Prawdy) - Bazylika Matki Bożej Ołtarza Niebiańskiego - Kapitol i schody La Cordonata - Muzea Kapitolińskie - Zamek świętego Anioła

Szklana kopuła w Bazylice Matki Bożej Anielskiej

Santa Maria degli Angeli e dei Martiri